Wat ben jij gaan geloven?

“Ik snap niet dat mensen nog langer geloven in onze regering”, zei mijn client. “Ze houden angstvallig vast aan de regels die hen worden opgelegd”.
Terwijl ze het zei zag ik haar projectie.
Het gaat niet over haar mening op zich, die is er en mag er zijn. Ik heb ook mijn mening. Het gaat over haar boosheid ten opzichte van de mensen die niet willen nadenken over de maatrgelen van de regering.

In haar jeugd , en nog steeds, zijn er veel mensen geweest die een mening over haar hadden en die haar hun wil probeerden op te leggen. Een kind kan zich nog niet goed verweren en wil bovendien niet worden afgewezen. Bij sommige kinderen ontstaat er op een gegeven moment recalcitrant gedrag, maar de meeste kinderen gaan zich aanpassen en
ze gaan uiteindelijk geloven wat er tegen hen gezegd wordt.
Mijn client ging geloven dat ze te dik was en dat ze dom was.
Een situatie in haar levensverhaal deed me schrikken. Ze was rond haar achtiende heel erg met zichzelf aan. Paniek en angst gaven haar het gevoel gek te worden. Ze werd opgenomen in een kliniek en kreeg medicijnen.
Al na een paar dagen moeste ze een intelligentie test doen, terwijl ze nog compleet verdwaasd rondliep. De uitslag was dat ze zwakbegaafd was!!!
Ik ken haar nu al een paar jaar en van zwakbegaafdheid is absoluut geen sprake. Het resultaat van de test was laag doordat ze haar hersens niet goed kon gebruiken op dat moment.
Maar erg genoeg ging mijn client wel geloven dat ze dom was. Doordat ze elke week een cijfer moest geven voor haar toestand en zij wel door had waarom, schroefde ze het cijfer langzaam op en zodoende kon ze de kliniek na een week of zes verlaten. Slim, maar toch was het geloof al in haar gaan zitten. Bovenop al die andere overtuigingen die al eerder waren ontstaan.
Ze kon geen enkele opleiding afmaken door haar angst niet te voldoen.

Ze is nu bezig haar oude overtuigingen te onderzoeken. En de corana tijd helpt daarbij. Ik vroeg haar wat zij doet om haar angsten niet te voelen.
Ze begon te draaien in haar stoel en ik zag haar nadenken.
“Heel veel sporten en vaak te weinig eten”, zei ze.
Ik vertelde dat ze was gaan geloven wat al die mensen uit haar verleden haar hadden willen laten geloven en dat ze iets had gezocht om zich aan vast te houden. Net als de mensen die nu angstig zijn en de onderliggende oorzaak daarvan niet kennen, zoekt ook zij een houdvast. Voor de een zijn dat de maatregelen die de regering ons oplegt en voor haar de regels die ze zichzelf opgelegd heeft.

Dat ze zich nu boos maakt om de corona regels en om de mensen die slaafs die regels opvolgen, geeft aan dat ze onderliggend inmiddels in het verzet komt tegen haar valse overtuigingen . Ze projecteert haar woede daarover op de huidige situatie. Enerzijds door haar wil nu aan anderen proberen op te leggen en anderzijds door boos te worden op de mensen die door middel van de coronamaatregelen haar nu willen sturen en beperken. Dat laatste maakt het kind in haar wakker dat nu probeert tegengas te geven.
Ik heb in de behandelstoel met haar een beeld opgeroepen van een groep mensen uit haar verleden die allemaal een stempel op haar hebben gedrukt. De komende tijd kan ze dat beeld thuis ook oproepen en kijken wie er naar voren komt uit de groep. Wat zegt die persoon haar?
En het is aan haar om uiteindelijk te kunnen en durven zeggen:

“Dat mag jou mening zijn, maar ik geloof je niet langer”.
Ik wil ontdekken wie ik zelf denk en voel te zijn.

Wie of wat geloof jij ? Durf je te onderzoeken of dat wat je gelooft nog steeds waar is voor jou? Dat is een begin van vrij worden en gaan leven volgens je eigen waarheid.




Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *