Pesten

Na weer een naar bericht te hebben gelzen moet ik mijn gevoelens en gedachten even van me af schrijven. De krant staat vol over Tim R.
Zo gepest dat hij het leven niet meer zag zitten. Hij is niet de eerste en zal ook nog niet de laatste zijn die besluit dat het leven niet langer te verdragen is. Zal dit ooit eindigen? Het enigste woord dat steeds voorbij komt in mijn hoofd is “weerbaar”.

Tim was denk ik niet weerbaar. Maar hoe word je weerbaar? Ik probeer de kinderen die in mijn praktijk komen o.a om krachtig te gaan staan. Houding is ontzettend belangrijk. Wat straal je uit? Want daar reageert de ander op. Maar om kracht uit te kunnen stralen moet je vanbinnen ook kunnen voelen dat je de moeite waard bent en dat je mag zijn wie je bent. Hoe jonger je dit leert, hoe beter. Een meisje van vijf dat bij mij kwam was na een half jaar een ander kind, maar de jongen van 11 had al meer moeite om te leren dat hij goed is zoals hij is. Er was al teveel gepest om dat zomaar te kunnen geloven. Zijn eigen oplosssing bestond uit meppen. Maar hij zag zelf al dat hem dat ook niet het gewenste resultaat opleverde. Hij werd nog meer uitgedaagd om een reactie uit te lokken. Geweld helpt niet, al kan ik me heel goed voorstellen dat een kind daar naar grijpt.
Ouders met kinderen die gepest worden willen alles wel doen om er verandering in te brengen. Gesprekken op school, lezen over het onderwerp, hun kind troosten of hulp zoeken. Maar hoe zit het met de ouders die kinderen hebben die de pesters zijn? Willen ze het zien van hun kind? Ik hoor helaas nog vaak dat deze ouders zeggen: “nee hoor , dat doet mijn kind niet”.
Ik weet ook geen eenduidige manier die alle pestleed kan voorkomen. Wie het wel weet mag het zeggen. Graag zelfs.
Ik weet wel dat het vaak gevoelige kinderen zijn die slachtoffer worden van pesten. Alsof ze onbewust uitstralen dat ze zich toch niet zullen verweren. Degene die pest lijkt de sterkste en verzameld vaak kinderen om zich heen die vanbinnen zelf bang zijn gepest te worden of niet bij de groep te horen. Een kind dat pest is zelf ook niet gelukkig. Hij heeft t nodig om zijn frustraties ergens op te botvieren.
Als gepeste sta je alleen en is t bijna onmogelijk om je te verdedigen. De situatie wordt op een gegeven moment haast onomkeerbaar.
De “daders” hebben geen idee van de grote impact die het heeft op het leven van het “slachtoffer”.
In America is op sommige high schools een mooi initiatief ontsaan. Ze laten een hele klas of meer in de aula bijeenkomen. Er is elke keer een leerling die aan de groep vertelt over zijn of haar leven. De leerling is ineens geen vaag figuur meer in de gangen van de school, maar een mens. Een mens als jij zelf en die ook net als jij mooie en nare dingen meemaakt in het leven. Een mens dat graag wil zijn wie hij is en dat respect verdient.
Behalve weerbaar zijn en in je kracht gaan staan is het volgens mij dus ook belangrijk dat je je soms kwetsbaar opstelt. Niet zielig en klagerig , maar menselijk. Laten zien dat je soms pijn voelt , of eenzaamheid, ontroering, blijdschap , onmacht of t gevoel dat het allemaal niet lukt.
Maar dat kan alleen als je je veilig voelt. In de setting hierboven wordt eerst veiligheid gecreeerd alvorens de leerling zijn verhaal doet en hij weet ook dat na hem anderen zullen volgen.
Leerkrachten hebben een belangrijke taak. School is de plek waar een kind een groot deel van zijn tijd doorbengt en waar kinderen hun sociale vaardigheden oefenen. Vaardigheden die ze van huis uit  en vanuit hun karakter meekrijgen maar die met name op school in de praktijk worden gebracht. Een leerkracht kan weinig tot niets doen aan de omgangsvormen bij het kind thuis en kan ook het karakter van een kind niet veranderen , maar hij kan wel zorgen voor een veilige sfeer in de klas. Hij kan een voorbeeld zijn in het laten zien van een stukje kwetsbaarheid.
“Kinderen, ik (leerkracht) ben vandaag niet blij, want mijn hondje is heel erg ziek”, is een voorbeeld dat gevoel er mag zijn. Kinderen met een berperking kunnen geholpen worden door alleen of samen met de leerkracht voor de klas uitleg daarover te geven.
Kinderen die hun eigen kwetsbaarheid mogen en kunnen ervaren zullen denk ik minder snel een ander pijn willen doen.
Mijn werk is om mensen onder andere te helpen hun gevoelens te onderzoeken. In een veilige omgeving zich kwetsbaar op te stellen.
Veel volwassen hebben dat in hun jeugd niet geleerd en hoe kun je een kind leren dat al je gevoelens er mogen zijn en dat je dan geen zwakkeling bent , als je het zelf nog niet durft?
Zoals gezegd , een perfecte oplossing tegen pesten heb ik niet, maar ik weet zeker dat hoe meer we van onszelf gaan begrijpen hoe meer begrip we voor anderen zullen krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *