Over de drempel.

De afgelopen maanden speelde het thema “Wel willen maar niet durven”, een grote rol bij de cliënten die ik in mijn praktijk kreeg.
Ik denk dat veel mensen hier wel eens mee te maken krijgen. In je hoofd is een plan om iets te gaan doen om verandering in je leven aan te brengen, maar op een of andere manier kom je er niet aan toe om het ten uitvoer te brengen.
Je fantaseert wel over je ideeën en je probeert het voor je te zien hoe je leven er dan uit gaat zien. En dan komt het aan op concrete stappen nemen en ineens voel je weerstand. Of er gebeuren dingen waar je je achter kunt verschuilen. Ik wilde wel , maar ja er is iets tussen gekomen en daardoor lukt het nu even niet. Zo hoef je ook niet na te denken over de oorzaak van je weerstand tegen het nemen van een drempel.
De drempel is te hoog en wordt waarschijnlijk steeds hoger.
Faalangst is in de meeste gevallen de grootste oorzaak, maar ook angst voor verlies. Je wilt bijvoorbeeld een eigen bedrijfje  opzetten, maar daarvoor zul je je oude baan moeten opgeven en inkomsten verliezen. Je zult iets kwijtraken maar weet nog niet wat daarvoor in de plaats komt.En dat is natuurlijk erg spannend.
Denken dat je misschien wel graag  een boek wilt schrijven , maar er ondertussen ernstig aan twijfelen of je dat wel kunt.De faalangst heeft je dan in zijn greep.
We denken vaak dat verandering betekent dat er ineens een grote omwenteling moet plaatsvinden in je leven. Daardoor verandert de drempel in een berg waar je niet meer overheen kunt komen.
Maar verandering begint met kleine stapjes nemen. Door je angst heen gaan en een beginnetje maken.
Je nieuwe bedrijfje opzetten naast je werk is minder eng dan meteen je oude baan opzeggen en in het diepe springen. En gaan schrijven zonder dat je dit aan iedereen verkondigt haalt de druk eraf. Zo ben ik ook begonnen. Pas toen mijn eerste boek bijna klaar was sprak er in kleine kring over. Ik moest eerst zelf het gevoel krijgen dat ik het goed vond  voordat ik er mee de wereld in durfde.
Sinds een half jaar help ik mijn cliënten die op een punt staan van wel willen, maar niet durven, door hen een levenslijn opstelling te laten doen.
Het is vergelijkbaar met een familieopstelling , alleen komen er nu geen andere personen aan te pas. Het gaat alleen om jou als je jezelf plaatst op je eigen levenslijn. Je legt een papier met daarop geschreven: verleden , het nu en de toekomst, op een plek op de lijn. Je bepaalt zelf over hoeveel tijd je wilt weten hoe de toekomst voelt. Je begint op het nu en plukt als het ware je eigen onbewuste gevoelens/energie uit het veld. Voor velen denk ik een onbekend woord.
Simpel uitgelegd sturen we allemaal energie en gedachten de kosmos in en die kan ook weer naar je terugkomen. Aan de hand van hoe jij nu in het leven staat zal je toekomst bepaald worden. Alleen zijn er bepaalde situaties die zijn voorbestemd. Door jou zelf gekozen voordat je hier kwam.
Staand op het nu zullen je onbewuste gevoelens en gedachten naar boven komen. Je voelt dan wat je tegenhoudt om verder te gaan. Als je het aandurft om stapjes richting toekomst te nemen en daar te voelen wat de voorgenomen verandering met je zal doen, kan dat je moed geven in het nu.
Je kunt dan voelen dat door je angst heen gaan je iets moois kan opleveren.
Iemand in mijn praktijk voelde over tien jaar burn out klachten en verbittering. Toen ze stappen terug zette kon ze voelen wat ze moest veranderen in haar leven om dit gevoel te voorkomen. Of ze dat gaat doen hangt af van moed en van onderzoek naar de oorzaak van de situatie in het nu.
Ik hoop dat deze column je doet nadenken over je eigen leven. Ben je werkelijk tevreden met hoe je nu in het leven staat? prima.
Zo niet, ga eens voelen en nadenken over de vraag  waarom je niet in beweging komt om iets aan je situatie te veranderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *