Op eigen benen staan.

“Treed niet in de voetsporen van je meester, maar zoek naar waar hij naar zocht”. (confusius)
Deze tekst staat op een kaartje dat mijn moeder had geschreven en bewaard en dat ik vlak na haar overlijden tussen haar spullen tegen kwam.
Vandaag schoot het me weer te binnen en wil ik er iets over schrijven.
Als kind zijn je eerste leermeesters je ouders. Ze geven jou hun beeld van de wereld mee en hoe jij je daarin dient te gedragen.
Later ga je naar school en krijg je nieuwe ideeën mee van de leraren . Naarmate je wereld groter wordt, komt daar de media nog bij.
Televisie, kranten en internet laten je kennis maken met weer andere normen en waarden. Je neemt overal wel iets van mee , en je spiegelt dat vervolgens aan de basis waarden die je meekreeg van thuis.
En dan kan het zomaar zijn dat je op een dag door de bomen het bos niet meer ziet. Want waar sta jij en wie ben je nu eigenlijk zelf? Meestal komt er zo’n moment in je leven als er zich iets naars voor doet. Je bent door de situatie uit het lood geslagen en kwetsbaar geworden. Je dacht de touwtjes van je leven in handen te hebben, maar nu blijkt dat je zonder daar invloed op te hebben iets vreselijks op je pad krijgt. Je wilt de controle terug en zoekt naar richtlijnen. Maar van wie? De meeste mensen vallen dan terug op hun basis. Dat voelt nog het veiligst. Anderen gaan op onderzoek uit in zichzelf of bij anderen.
Ik zat zelf ooit op zo’n punt dat ik niet meer voor of achteruit kon. En op dat moment kwam ik iemand tegen waar ik hulp kon vragen. Ze begreep me, doorzag me en leidde me terug naar mijn eigen weg. Gelukkig was het een erg wijze vrouw die het geven van begeleiding niet meer nodig had voor zichzelf en dus ook niet de intentie had mij afhankelijk van haar hulp te maken. Maar dat probeerde ik zelf onbewust wel. Ik keek bij haar op en wilde worden zoals zij. Ik zie dat nu zelf in mijn praktijk ook wel eens. Iemand die het heel moeilijk heeft en begrepen wordt en vooruit gaat , denkt dat hij niet zonder zijn therapeut kan. Dat is in het begin van de therapie begrijpelijk maar gaandeweg zal de cliënt richting “staan op eigen benen” moeten gaan. De vrouw die ik tegenkwam gaf op sommige vragen geen antwoord meer. Ik voelde me in eerste instantie afgewezen, maar toen ik haar er eens naar vroeg zei ze : “Dat betekent dat je zelf het antwoord wel weet”.
Ik leerde ook dat ik nooit zou worden als zij. Gelukkig maar. Ik ben wie ik ben en kan alleen leren daar blij mee te zijn en mijn totaal pakketje te accepteren. Een goede meester/leraar leert zijn leerlingen dus om de antwoorden in zichzelf te zoeken. En om uit het grote aanbod van informatie en vanuit  gevoel ,zijn eigen waarheid te vinden. Het is fijn als iemand je in die zoektocht bevestiging geeft maar uiteindelijk zul je die bevestiging ook uit je zelf moeten halen. Soms is het moeilijk voor de leraar om iemand stukje voor stukje los te laten in het proces. Waar ligt het punt om de begeleiding af te bouwen? Wanneer is de vraag om hulp nog echt gegrond en wanneer zeg je dat hij/ zij het nu zelf kan of in ieder geval kan proberen het zelf te kunnen?
Ik probeer om goed in te voelen waar de cliënt staat , maar ook waar ik zelf op dat moment sta. Ik ben ook niet alle dagen even sterk en onzekerheid in mijzelf kan soms ook meespelen in mijn afweging. Natuurlijk heeft de cliënt zelf ook wat te zeggen.
Hoelang het duurt voordat iemand zijn eigen weg weer kan vervolgen verschilt per mens. De een heeft aan een paar consulten genoeg en komt misschien met de tijd weer eens terug en een ander heeft jaren nodig of zal blijven denken dat hij het zonder hulp niet redt.
Verschil in aanleg, karakter en de basis speelt daarin mee. Want iemand die in zijn vroegste jeugd geen liefde en vertrouwen heeft meegekregen blijft meestal afhankelijk van de bevestiging van anderen. Deze mensen moeten veel moed hebben om oud zeer te verwerken waardoor ze verder kunnen.
Blijf zoeken naar jouw waarheid , naar jou weg. Je zult nooit iemand anders kunnen zijn dan jezelf!

1 gedachte over “Op eigen benen staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *