Ik hypocriet? Ja ik ook.

Vanmorgen las ik een stuk van iemand die schreef over de hypocrisie in het uitvoeren van de corona maatregelen. In de ene stad krijg je een boete voor gebak eten met je ouders op anderhalve meter afstand en in de andere stad doe je het precies goed. In het ene verzorginshuis loopt het personeel met beschermende kleding en in het andere is er geen mondkapje te zien.
Jeugd die samenschoold krijgt een boete van een clubje agenten dat net zo dicht bij elkaar staat als de jeugd zelf. Er is een lange lijst van verschillen en het wekt inmiddels bij veel mensen ergernis op.
Soms is het eigenlijk om te lachen. Schoonzoon vertelde dat hij inmiddels weer met twee personen in een vliegtuigje mag, maar dat de persoon waarmee hij vliegt niet met hem mee mag rijden naar het vliegveld.
Hoezo krom?
Het is niet mogeijk om je overal en altijd aan je eigen of door een ander opgelegde regels te houden. Noem alleen al een dieet dat je volgt.
In de periode dat je nog heel streng bent voor jezelf kijk je ook anders naar anderen die er maar lekker op los eten. Toen ik zelf een tijdje koolhydraat arm at en er van overtuigd was dat het heel goed voor me was, wilde ik soms anderen er ook van overtuigen dat ze de suikers moesten afzweren. Behalve dat ik mijn man bestookte met mijn overtuiging hield ik me verder geloof ik wel koest, want ergens in mijn achterhoofd wist ik ook wel dat dat nergens op sloeg. Wat goed voor mij is , hoeft niet goed voor jou te zijn. Maar dat oordelen over anderen hield mijn motivatie in stand.
Als ik anderen lekker zag eten , zei ik tegen mezelf dat ze op deze manier hun gezondheid om zeep hielpen en dat ik daarentegen heel gezond bezig was. Toen ik ipv energieker alleen maar vermoeider werd begon de hypocricie. Ik smokkelde en zocht daarvoor een reden. Ik kon mijn gastvrouw toch niet voor het hoofd stoten door haar eigen gemaakte taart af te slaan? Het is weekend , dus dan mag je best even zondigen toch, waarop ik een patatje bestelde.

Inmiddels eet ik weer op gevoel. Dagen vrijwel suikerloos, veel fruit en groente enzovoort. En dan is er ineens een dag dat ik mijn eigen feestje vier en mezelf trakteer op koffie met gebak en slagroom waar ik van geniet.
En ik merk dat ik nu veel minder let op anderen. Als ik van mezelf mag leven zoals ik dat wil, dan mag een ander dat ook. Er is geen drang meer om mijn eigen onvrede met het strakke regiem op een ander te projecteren.

Wat ik nu om me heen zie is hypocriet gedrag omdat de regels te streng zijn en gaan knellen. Onze vrijheid wordt drastisch ingeperkt. Maar omdat velen leven in angst om iemand te besmetten en bang zijn om, als dat zou gebeuren, met een schuldgevoel te moeten leven ,willen ze zich kostte wat kost toch aan de regels houden. Iemand die het niet zo nauw neemt met dezelfde regels wordt dan veroordeeld. In die ander weerspiegelt je eigen ,vaak nog onbewuste , onvrede. Jij zou ook de touwtjes wel willen laten vieren maar je kunt en durft het niet. Je wordt vervolgens boos op degene die dat al wel doet.
Oordeel jij over mensen die streng de regels volgen?
Oordeel jij over mensen die lijnrecht tegenover het beleid staan?
Heel menselijk allemaal, maar het is ook een goed moment om eens bij jezelf te rade te gaan. Hoe streng ben je voor jezelf en waarom? Ben jij in staat om je precies aan de regels te houden , voor zover die regels tenminste duidelijk zijn? Trek jij je werkelijk niets aan van anderen die voorzichtig zijn terwijl jij overal lak aan hebt? Heb jij werkelijk de wijsheid in pacht en doe je alles goed? Weet jij precies wat goed dan inhoudt?
Ik weet het in ieder geval niet precies. Ik volg mijn eigen gevoel, blijf open staan voor andere ideeen en stel bij als ik dat nodig vind en zo vind ik mijn weg in het leven.

Tot slot, hypocrtiet zijn we allemaal. De een rijdt in een electrische auto voor het milieu, maar gaat drie keer per jaar met het vliegtuig op vakantie en de ander koopt biologich en bij de lokale ondernemers , maar loopt in kleding gemaakt door kinderen ,gekocht bij de primark.
Ik ga er van uit dat de meeste mensen hun best doen om hun bijdrage aan een betere wereld te leveren, maar dat we dat niet op alle vlakken tegelijk kunnen doen.
Wees niet te streng voor jezelf en daardoor ook niet voor anderen. Houdt hoop en moed dat het de mensheid gaat lukken om samen de wereld schoner en beter te maken en realiseer je dat de wereld verbeteren nog altijd begint bij jezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *