Familie patronen doorbreken.

“Ik voel me naar en schuldig dat ik soms precies zo reageer op mijn dochter als mijn moeder vroeger op mij”, zei mijn cliënte. Ze had inmiddels ontdekt dat haar grootmoeder dezelfde houding had tegenover haar dochter. Ze vond het niet vreemd dat haar moeder dat gedrag had overgenomen, maar vond het vreselijk dat zij zelf nu ook in het patroon was gestapt.
Op wilskracht was ze nu begonnen om zacht naar haar kind te zijn. En dat lukte soms wel en soms niet.
Ze had een inzicht gekregen in het patroon in de vrouwenlijn, maar dat betekent nog niet dat haar gevoel dat ook heeft begrepen.
Ik vroeg haar op welke momenten ze zo boos wordt op haar dochter. Ze  antwoordde spontaan , dat dat was als haar kind dromerig en wat onhandig uit de hoek kwam.
Ik bleef even stil en zag haar hoofd werken. “Oh, zei ze, dat is precies het gedrag waardoor mijn moeder vroeger zo boos op mij werd”.
Ja, zei ik, dus eigenlijk ben je boos op jezelf. Deze eigenschap mocht er bij jou niet zijn. Je keurt dit dus onbewust af bij je zelf en omdat je dochter het spiegelt, keur je haar gedrag af.
Het is een eigenschap die bij jou hoort en die ervoor zorgt dat je bent wie je bent. Door je dromerigheid verkeer je in een andere wereld, en daar ontstaan je mooiste ideeën.
Als je eerst leert om zacht te zijn naar dit deel van je zelf en  accepteert dat dit een prachtig deel van jou is, dan kun je ook zacht worden naar dit deel van je dochter . Niet met je wil maar vanuit je hart.
Dit is weer een prachtig voorbeeld van hoe we kunnen leren van onze kinderen. En het laat ook zien dat we alleen kunnen veranderen als we dat zelf willen en als we eerlijk naar binnen durven kijken. Kinderen zijn vaak de reden voor het willen veranderen, want we willen eigenlijk niets liever dan een liefdevolle ouder zijn.
Ik las van de week in een blad dat een vrouw het zo vreselijk vond dat haar man soms zo ontplofte tegen hun kinderen. Ze vroeg om raad. Ik kon er niet in twee zinnen op reageren maar zou nu willen dat ze dit kon lezen. Haar man zal op zoek moeten  naar de oorzaak. Want hoe vaak zijn vrouw er ook iets van zegt en hoe hard hij daarna ook probeert het anders te doen, het zal zich blijven herhalen. Juist de eigenschappen die we storend vinden in een van onze ouders , hebben we vaak zelf ook in meer of mindere mate maar zien we (nog) niet van onszelf. Willen we eigenlijk niet zien , omdat ze negatief voor ons voelen.
Familie patronen blijven zich herhalen totdat iemand de moed heeft het patroon te doorbreken.
En als je dat kunt, zal dat ten goede komen aan je zelf, en aan je kind maar ook aan de vrouwen (en mannen) die je voorgingen. En zelfs al zijn ze reeds overleden, ze zullen dankbaar zijn voor je moed, want zo kunnen ook zij weer verder met de verwerking van hun aardse leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *