De “milde”narcist.

Naar aanleiding van een boek dat ik las, waarin de hoofdpersoon een narcistische karakterstructuur heeft, begon ik weer eens na te denken en te lezen over deze mensen.
Misschien heb je nog nooit van de term gehoord , maar als ik zeg dat president Trump een heel duidelijk voorbeeld is , dan kun je je wel een beeld vormen. Macht, arrogantie en geen inlevingsvermogen en de wereld draait enkel om hem. Hij walst over iedereen heen , denkend dat er geen betere persoon voor deze status is.
Een narcist is in zijn kinderjaren gekleineerd, monddood gemaakt , mishandeld of juist heel erg op een voetstuk geplaatst. Wat het ook was, het zorgde diep van binnen voor een gevoel van waardeloos zijn of juist uitverkoren.
Om te kunnen overleven ging hij zich uiteindelijk tegenovergesteld gedragen.
Opgeblazen zelfverzekerdheid uitstralen en met niemand meer echt rekening houdend. De uitverkorene geloofd juist dat hij overal recht op heeft en verwacht aanbidding van zijn omgeving.
Veel mensen die hoge maatschappelijke posities bekleden zijn narcist. Ze kunnen de mensen prima bespelen om hun zin te krijgen. Ze spreken mooie maar loze woorden en ondertussen trekken ze zich niets van anderen aan als ze een doel voor ogen hebben.
Deze mensen boezemen angst in bij anderen of men gaat er juist tegenop kijken, afhankelijk van hoe ze zelf in elkaar steken.
Narcisme kent net als de andere karakter structuren gradaties. Er zijn veel , voornamelijk mannen ,met narcistische trekken. De wereld draait al eeuwen om de mannelijke macht, pas de laatste (ongv.) 50 jaar is daar in de westerse landen verandering in gekomen. Het is dan ook tijd om de vrouwelijke energie haar werk te laten doen zodat er uiteindelijk een balans komt tussen man en vrouw. Ondertussen zitten mannen nu in een moeilijke positie want hun vanzelfsprekende macht is tanende.
De narcistische trekken worden dus ook steeds minder aanvaardbaar. Ze komen er niet altijd meer mee weg en in plaats van bejubeld te worden, krijgen ze hoongelach.
De “milde” narcist is in mijn ogen voor zijn partner , gevaarlijker dan de publieke verschijning. Deze mannen (nogmaals er zijn ook vrouwen) voelen zich machtig binnen de relatie en zoeken meestal een partner die bij hen opkijkt en hen bewonderd. Naar de buitenwereld toe zijn het mannen die heel sociaal overkomen en in allerlei besturen zitten. Liefst als voorzitter maar als dat niet lukt bedenken ze allerlei plannen om hiermee voor het voetlicht te komen. Ze strijken ook de eer op van plannen die anderen aandroegen . Alles om bewondering te oogsten waarvan ze vinden dat ze die verdiend hebben. Thuis zijn ze  minder sociaal, maar pas nadat ze de vrouw met hun charmes en gulheid hebben ingepakt. Daar moet het gaan zoals zij willen. Een partner is om de show mee te maken door bv haar schoonheid of door een belangrijke functie. Of de partner wordt behandeld als personeel dat aan aan al zijn wensen moet voldoen. Eventuele kinderen moeten uitblinken ook al zegt hij dat hij dat niet belangrijk vindt. Het straalt tenslotte ook op hem af.
Het geniepige is dus dat ze zich vaak anders voordoen dan ze zijn. Hun zogenaamde liefde is grotendeels gespeeld en alleen om te krijgen wat ze willen. De partner die wakker wordt en weg wil uit deze relatie is vaak bang voor de reacties uit de omgeving, ze is bang niet geloofd te worden, want naar buiten toe is hij toch aardig en sociaal? Terwijl de omgeving allang door heeft hoe deze persoon is omdat ze er met afstand naar kunnen kijken. Ze hebben vaak zelfs een hekel aan deze arrogante mensen die alles beter denken te weten . Daar komt nog bij dat als de partner niet zo veel eigenwaarde heeft , zij gek genoeg juist alles zal doen om een schouderklopje te krijgen. “Als deze bijzondere zelfverzekerde man mij wil hebben en van mij kan houden, dan moet ik toch ook wel een beetje bijzonder zijn”, is de onbewuste gedachte erachter. Ze zal dus extra haar best doen.
De partner kan hier veel leren over zichzelf en haar eigenwaarde, maar vaak eindigt zo’n relatie in een vechtscheiding.
De narcist zelf leert in de meeste gevallen niets , want hij is onbewust doodsbang voor het, in zijn ogen, waardeloze kleine kind in hem. Onbewust dus, want bewust er- en herkent hij zijn probleem niet.
Het probleem ligt bij anderen. Die zijn natuurlijk jaloers of gewoon te dom. Op deze manier houdt hij zijn zelfbeeld in stand. In een enkel geval zoekt hij hulp, maar dan heeft hij al de nodige rampen op prive gebied meegemaakt. En dan nog is de vraag of hij de diepte in wil of kan.
Er is denk ik een uitzondering als het gaat om verandering van de “milde” narcist in de relatie. Maar daarvoor is een sterke vrouw (partner) nodig die aan haar eigen  waarde werkt en die behalve krachtig ook heel liefdevol is, die vertrouwen genoeg heeft om te geloven in verbetering en die het kleine beschadigde kind in hem kan blijven zien. Ze moet een hele lange adem hebben en haar eigen behoeftes op zij kunnen zetten. Dan is er een kans dat de man zich heel voorzichtig durft te openen en minder angstig wordt voor afwijzing als de ander zijn kwetsbaarheid ontdekt.
Dit is heel veel gevraagd van een partner, en het is dus beslist niet zwak als je er voor kiest om uit de relatie te stappen, want nogmaals , de kans dat deze man daadwerkelijk veranderd is heel klein.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *