De kracht van herhaling.

In de afgelopen weken bezocht ik een aantal mensen op hoge leeftijd die kort en iets langer geleden hun echtgenoot(e) hebben verloren.
Ze vertelden me over het moment waarop hun geliefde overleed. Ik zag de emoties in hun ogen en voelde hun verdriet. Ze vertelden over het gemis en hoe alleen ze zich soms voelden ondanks bezoek en aandacht van kinderen, familie en vrienden. Van twee van hen had ik het verhaal al eerder gehoord en het verhaal was exact hetzelfde als de eerste keer.
Ik zei niet dat ik het allemaal al kende. Ik begreep dat het nu weer verteld moest worden.
Thuis dacht ik erover na.

Jaren geleden las ik een boek waarin een man een tocht door en woestijn maakte. Hij kwam terecht bij een bedoe├»ne stam. ‘S avonds zat er een grote groep mensen om een kampvuur. Het hoofd van de stam gaf aan iemand een teken dat hij mocht spreken. Deze vertelde een belevenis uit zijn leven die hij moeilijk had gevonden. Hij huilde erbij. Niemand zei iets. Slechts een knikje van het hoofd om aan te geven dat hij gehoord werd.
Daarna mocht de volgende persoon in de kring zijn verhaal doen. Dit verhaal ging ook over een pijnlijke gebeurtenis , maar de man vertelde het kalm en zonder veel emoties.
Zijn buurman was vervolgens aan de beurt maar deze gaf aan zijn beurt over te slaan.
De hele kring van mensen kreeg de kans om te spreken en de gast luisterde in stilte naar al deze verhalen.
Na afloop was het stil en na een tijdje gaf het stamhoofd aan dat het tijd was om te gaan slapen.
De volgende avond ging iedereen weer rond het vuur zitten en net als de dag daarvoor begon iemand te vertellen en luisterde de rest van groep.
De man die de dag ervoor nog huilde tijdens zijn verhaal, hield het nu droog. Hij vertelde precies hetzelfde vehaal alleen met hier en daar een aanvulling omdat hij zich opeens nog iets herinnerde.
Na een paar dagen wilde de gast zijn reis vervolgen maar hij wilde eerst van het stamhoofd weten wat hij nu eigenlijk had gezien. Waarom deden ze dit?
“Als je iets meemaakt dat grote impact op je heeft dan is het goed om daar over te praten. Anders slaan de emoties naar binnen en daar kun je ziek van worden of op zijn minst ongelukkig. Hoe groter de impact, hoe vaker je het moet vertellen om de lading eraf te krijgen.
Zonder inmenging van je toehoorders kun je vrij praten en toch voel je je gehoord en gezien door de groep. Het is hier veilig.
En je zag al dat door de herhaling de heftige emoties steeds meer afnamen.
Op een gegeven moment is het klaar en voel je niet langer de behoefte om te vertellen. Later misschien weer, maar dan is het mogelijk om er met afstand naar te kijken en wellicht is er dan ook ruimte gemaakt om er iets moois uit te kunnen halen of om te zien dat de gebeurtenis je iets geleerd of gebracht heeft”.
De gast zei dat hij het had begrepen en mee zou nemen, maar vroeg zich tegelijkertijd af hij het op dezelfde manier ooit in praktijk zou kunnen brengen.

Als er ooit een moment is om elkaar te steunen door te luisteren naar steeds dezelfde verhalen is het wel in tijden van rouw.
Op dit moment hangt er over onze zuidwesthoek van Friesland een donkere wolk van verdriet. Twee jonge mannen, beste vrienden kwamen door een ongeluk om het leven. Een van de mannen was een zeer gewaardeerde collega van onze oudste zoon. Vanmiddag vertelde hij dat alle collega’s en de baas gisteren een bezoek brachten aan de ouders en familie en dat ze daarna samen een biertje dronken en herinneringen ophaalden . Het gebeurde werd geprobeerd te reconstrueren om het onbegrijpelijke maar te kunnen begrijpen. Mijn zoon vond dat een week wachten voor de begrafenis wel lang is. Maar bij nader inzien zag hij in dat er juist in deze dagen een grote saamhorigheid is, aandacht voor elkaars verdriet en dat er heel veel mogelijkheid is om steeds maar weer dezelfde dingen te vertellen ter verwerking. Na de begfragenis gaat het gewone leven voor velen weer verder. Daarom is het juist nu mooi dat mensen elkaar steunen en luisteren naar elkaars verhalen.

De kracht van herhaling heelt.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *