Communicatie.

De meeste mensen zullen inmiddels het belang van praten in relaties wel inzien. Om elkaar beter te leren kennen , om te delen wat je bezighoudt en voelt en om kenbaar te maken wat je van de ander wilt. Voor vrouwen lijkt het belangrijker dan voor mannen om gevoelens en gedachten naar elkaar uit te spreken. Ik denk zelf dat beiden het wel graag willen maar dat vrouwen er beter in zijn.
Communiceren helpt om de ander beter te begrijpen maar ook om voor jezelf helder te krijgen wat er in je omgaat.
Vrouwen zijn vooral op zoek naar bevestiging en een luisterend oor terwijl mannen vaak meteen naar een oplossing willen.
Het klinkt allemaal heel simpel als je zegt dat iedereen gewoon zijn mond open moet doen en duidelijk zijn in wat hij/zij voelt denkt of wil.
Maar in de praktijk blijkt het zo makkelijk niet.
Als je nooit hebt geleerd om woorden aan gevoel te geven dan ga je misschien hakkelen als je het probeert en denk je al snel;” Laat maar”.
Of je hebt je altijd aan anderen aangepast en weet amper meer wat je nu eigenlijk zelf wilt of nodig hebt , waardoor vragen om iets niet in je opkomt. Misschien probeerde je als kind je gevoelens onder woorden te brengen maar werd je niet serieus genomen of zelfs uitgelachen.
In je volwassen leven zal dat oude gevoel je belemmeren om je gevoelens kenbaar te maken.
Je veilig voelen bij degene met wie je iets zou willen delen is van groot belang. Erop kunnen vertrouwen dat de ander je serieus neemt ,ook.
Veel relaties stranden door het onvermogen om goed met elkaar te kunnen communiceren. Men blijft hangen in verwijten naar elkaar.
Hij/zij begrijpt me niet, hij/zij toont geen interesse , wat ik zeg is toch nooit goed of hij/zij zegt nooit wat er in hem/haar om gaat. En zo nog veel meer  kritiek.
Zolang er nog liefde is zal er gestreden worden om iets te verbeteren, maar op een gegeven moment is de koek op en kiest men voor scheiden.
Dat is in veel gevallen erg jammer. Uiteindelijk gaat het maar om 1 ding en dat is het krijgen en behouden van de liefde van de ander. En met wat hulp had kunnen worden ontdekt hoe ieder apart communiceert en waarom hij/zij dat zichzelf heeft aangeleerd. Als je begrijpt en accepteert dat ieder zijn eigen manier heeft heb je al veel gewonnen.
Communiceren is niet alleen praten. Je lichaam heeft zijn eigen taal. Iemand die goed op de ander let in een gesprek haalt vaak meer uit de lichaamstaal dan uit de woorden . Zeker als taal en gevoel niet synchroon lopen. Iemand zegt wel dat het goed gaat maar de ogen en bijvoorbeeld houding drukken heel iets anders uit. Dat kan een bewuste keuze zijn maar er kan ook angst voor afwijzing aan ten grondslag liggen.
Er is ook nog zoiets als energie. Als je daar gevoelig voor bent kun je door enkel te voelen al ongeveer weten wat de gemoedstoestand is van de ander.
Helaas reageren we vaak enkel op de woorden die worden gezegd. We willen de ander de ruimte geven om ons te doen geloven wat hij zegt.
Soms zitten we gewoon niet te wachten op de problemen van anderen en kiezen we er zelf maar al te graag voor om mee te gaan in wat er gezegd wordt.
Op sommige momenten in je leven maak je dingen mee die er gevoelsmatig heel erg in hakken. Je lijkt alleen nog uit gevoel te bestaan en woorden kun je er niet voor vinden. De ander, partner, ouder of vriend voelt wel dat er van alles aan de hand is maar weet vaak niet wat hij moet doen. Toch kan in zo’n geval een kort zinnetje zoveel opleveren. Vraag gewoon : “Wat heb je nodig”?
Ik denk namelijk dat in de meeste gevallen de ander maar 1 ding nodig heeft en dat is Liefde! En liefde behoeft geen woorden. De ander vasthouden, een streling , een moment van oprechte aandacht en je hebt iemand al geweldig geholpen. Je hoeft de pijn van de ander niet te begrijpen, je hoeft alleen kenbaar te maken dat je hem of haar werkelijk ziet. Want ook dat is communicatie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *