Butterfly circus

Van de week stuurde mijn schoonzus mij een filmpje toe waarvan ze dacht dat ik het wel mooi zou vinden. en ja, dat vond ik zeker. Ik zat er in mijn eentje naar te kijken en de tranen liepen me over de wangen.
Het filmpje heet Butterfly circus en is te vinden op you tube.
De film kreeg vele prijzen waaronder die van beste acteur voor de hoofdrolspeler. Deze man heeft geen armen en benen. Ik zocht nog naar trucage, maar nee hij heeft echt geen ledematen.
Hij leeft in het circus en staat elke dag als bezichtiging in een tent samen met andere ongewone mensen en wordt daarbij telkens weer vernederd . Hij belandt uiteindelijk in een ander circus, genaamd butterfly circus. In dit circus werken allemaal mensen die ooit als uitschot werden behandeld en nu tot bloei komen door hun talenten te benutten.

De hoofdrolspeler denkt dat hij enkel in staat is om zich op een stoel te laten bezichtigen. Maar daar doet dit circus niet aan. Op een dag speelt en baddert iedereen in een klein meertje en hij wil er bij zijn maar weet niet hoe hij hen moet bereiken. Hij roept om hulp, maar niemand reageert. Alleen de directeur zegt;”Ik denk dat je het wel redt”. De man wordt eerst boos, maar vanuit dit gevoel probeert hij het toch. En het lukt om vooruit te komen. tot hij valt en in het water terecht komt. Dan komt ineens iedereen in beweging om hem te redden, maar dat hoeft niet, want hij ontdekt dan dat hij kan zwemmen. Hij schreeuwt het uit van vreugde om deze overwinning. de hele groep is blij voor hem.
Toen ik het filmpje voor het eerst zag riep ik een paar keer luidop: “toe help hem dan”. Pas aan het eind realiseerde ik me dat je door alles van iemand over te nemen , hem de kans ontneemt zijn eigen kracht te ontdekken. In mijn werk is het voor mij heel gewoon om het geduld op te brengen tot iemand zelf tot inzicht komt. Ik denk dat de handicap van deze man zo zichtbaar is dat het een beroep doet op je gevoel van medelijden. En medelijden is voor niemand goed. Medeleven wel. De leden van het circus kwamen dan ook in actie toen ze dachten dat hij verdronk. Je laat een ander niet verzuipen!
De film bevatte vele wijze lessen. De circus directeur zegt op een dag tegen de man dezelfde woorden als de vorige directeur. “Je bent geen volwaardig mens, zelfs God heeft je zijn rug toegekeerd”.
Dan wordt de man boos en vraagt hoe hij dat durft te zeggen. Dan zegt de directeur: “Dat kan omdat jij het gelooft”. Ik denk dat veel mensen zich daar wel in herkennen. Als er maar vaak genoeg tegen je gezegd wordt dat je lelijk of dom bent, dan ga je het geloven. Het is ook moeilijk om de mening van een ander los te zien van jezelf. Dat heeft weer alles met je verleden te maken. Ben je in je jeugd ook al weinig positief bevestigd en dus toen al gaan geloven dat jouw mening niet zoveel waard was, dan komen de negatieve boodschappen in je latere leven ook gemakkelijk binnen.
Hoe meer zelfvertoruwen je hebt opgebouwd in je leven , hoe onbelangrijker de mening van een ander over jou wordt. Er is wel een verschil in kritiek. Breekt iemand je af als mens, dan kun je dat gerust bij de ander laten. is de kritiek specifiek gericht op iets wat je gedaan hebt in je werk, of in je gedrag, dan is het goed om ook jezelf eens eerlijk te onderzoeken en er eventueel iets aan te doen. Want fouten maken we allemaal en dat is iets anders beoordeeld worden op je uiterlijk of intelligentie.
Ik hoop dat veel mensen dit filmpje gaan bekijken en wil je je mening daarover met me delen, dan graag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *