Als je er maar hard genoeg voor werkt krijg je dan wat je wilt?

Als je hard werkt , carrière maakt, kansen grijpt of wat dan ook doet om veel geld te verdienen, dan krijg je het voor elkaar om in materieel opzicht jezelf mooie dingen te veroorloven. Voor geld is veel te koop.
Dit kan een overtuiging zijn die je al in aanleg had of die je vanuit je opvoeding mee kreeg.
Je kunt ook hard werken om diploma’s te halen  met de gedachte dat wanneer je maar doorzet en je best blijft doen het zeker een keer gaat lukken. Mits de lat niet veel te hoog is gelegd , lukt dit inderdaad op deze manier.
Wanneer je iemand bent die leeft met de overtuiging dat het leven maakbaar is als je maar hard genoeg je best doet, dan kan het leven je op een dag compleet verrassen als blijkt dat dit niet op alle fronten geldt.
Ik weet dat het leven vaak heel iets anders voor me in petto heeft dan waar ik mijn zinnen op heb gezet, maar toch voel ik dan ook soms de teleurstelling. Toen ik enthousiast  mijn plan wilde verwezenlijken voor “de gedenksteen voor het nooit vergeten kind” en dat niet ging lukken, vroeg ik me ook af waarom ik met zoveel inzet en met een door de bevolking gedragen idee niet kreeg wat ik wenste. Nu , twee jaar later, gaat het ineens wel lukken. Ik hield de vlam brandende maar het enthousiasme en de inzet zakten behoorlijk. En toch kwam er ineens een positief bericht vanuit de gemeente. Als ik eerlijk ben dan moet ik zeggen dat er op dit moment in mijn hoofd veel meer ruimte is om er mee aan de slag te gaan. Het is voor mij weer bewaarheid dat echt alles op zijn tijd komt.
Dit is maar een klein voorbeeld, want de confrontatie met jezelf is veel groter als het om een hartenwens gaat.
Stel dat je een grote kinderwens hebt en je wilt er alles aan doen om deze wens uit te laten komen.
Je schept de voorwaarden , zoals een huis en een goed inkomen, je leeft gezond en “a la the Secret” visualiseer je je kindje zodat je het naar je toe gaat trekken.
Maar het lukt niet en je gaat een heel zwaar traject in met je partner om met hulp van doktoren toch een zwangerschap te realiseren. Je hoofd weet wel dat je het niet af kunt dwingen, maar die diepe overtuiging plaagt je onbewust. Je wordt steeds bozer op van alles en weet niet dat je diep van binnen boos bent omdat jij met al die inzet, gecreëerde voorwaarden en wat niet meer, nog steeds niet krijgt wat je wilt. Je kijkt jaloers naar andere stellen die slecht voor hun kinderen zorgen, geen werk hebben en in een achterstandswijk wonen. Waarom komt het hen zomaar aanwaaien?
Het is confronterend om dan (evt.met hulp) onder ogen te zien dat niet alles in het leven maakbaar is en dat inzet en doorzetten niet altijd opleveren wat je wenst.
Er blijkt zoiets als bestemming en levenslessen te zijn. Ik weet ook niet waarom het ene wel zomaar lukt en het andere niet. Maar wel dat er altijd een reden voor is. Een reden die je achteraf vaak wel kunt vinden als je er tenminste voor open staat. Dan kun je zien wat het je uiteindelijk wel gebracht heeft. Iets heel anders dan jijzelf dacht nodig te hebben , maar toch heel waardevol.
Misschien krijg je geen eigen kinderen omdat je het pleegouderschap als bestemming hebt of omdat je op een heel andere manier iets voor kinderen gaat betekenen.Maar het kan ook nog zo zijn, dat wanneer je de les leert die hier uit te leren valt, je alsnog een zwangerschap in de schoot geworpen krijgt. Er is zoveel in het leven waar we geen controle over hebben. We kunnen alleen leren om de controle over leven en dood los te laten en ontvangen wat het leven ons toebedeeld.
En hoe pijnlijk en verdrietig dat soms ook is, het is aan jou om deze specifieke situatie te ervaren en te doorleven. En dat geldt natuurlijk ook voor al het moois wat ons overkomt zonder dat we er om vroegen. Alleen stellen we bij het goede zelden de vraag waarom dit nou juist ons moet overkomen.
Met inzet en doorzettingsvermogen kom je ver maar dat jij alleen aan de touwtjes trekt, dat is een illusie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *