All I want for christmas is………

Vroeger ging ik mokken en voelde ik me zielig als ik niet kreeg wat ik verwachtte. Ik verwachtte een complimentje, een cadeautje, een arm om me heen of een liefdevolle aanraking. Ik koesterde allerlei romantische verwachtingen van mijn partner die meestal totaal niet in hem opkwamen. In plaats van duidelijk te zijn in wat ik wilde, ging ik dus mokken. Mijn echtgenoot snapte vervolgens niet waar mijn boze bui vandaan kwam. Vroeg dan wat er aan de hand was en ik zei daarop : NIKS! Hij vroeg niet door en meestal eindigde het met een ruzie over iets onbenulligs als een paar rondslingerende sokken.
Het heeft lang geduurd voor ik ging inzien dat mannen niet kunnen raden wat hun partner verlangd. Vrouwen ook niet , maar die zijn eerder geneigd om iets te geven wat ze zelf graag willen hebben en hebben vaak ook wat meer inlevingsvermogen.
Om te krijgen wat je nodig hebt zul je dus moeten vragen. Vragen en niet eisen. Iets vragen betekent wel dat de ander de ruimte krijgt om zelf te bepalen of hij het wil of kan geven. Zelf zul je ook niet aan alle verlangens van de ander kunnen of willen voldoen.
Je zult dus genoegen moeten nemen met het antwoord. Het wordt pas een ander verhaal als de ander helemaal niet in staat blijkt te zijn om te geven wat je denkt nodig te hebben en dan volgt op den duur de vraag of dit de juiste partner voor je is.

Waarom is het zo moeilijk om gewoon te vragen om wat je wilt?
Bij mij speelde een stukje trots mee. Trots hield me overeind in het leven. “Zie je zelf niet wat ik nodig heb? Jammer dan, maar ik ga er niet om vragen”. Hoogmoedig dus en ook niet handig , want ik had er vooral mezelf mee te pakken.
Een andere reden om niets te vragen kan zijn dat je bang bent voor het antwoord. Stel dat de ander nee zegt. Dat zou een afwijzing zijn. waarschijnlijk niet zo bedoeld door de ander, maar voor jou voelt het wel zo.
Dan liever boos zijn en de schuld bij de ander leggen. Je wapenen door in jezelf te mokken voelt veiliger dan het risico nemen te worden afgewezen.
Het kan ook zijn dat hetgeen je nodig hebt iets is waarmee je eigenlijk geen raad weet. Als je als kind weinig tot niet geknuffeld werd weet je niet hoe je een knuffel in je volwassen leven moet ontvangen. Iets in je zegt dat je de aanraking nodig hebt, je weet dat het iets fijns zal zijn, maar je kunt de vraag niet over je lippen krijgen uit angst dat je er niet goed op gaat reageren. En de kans is groot, dat je de persoon die jou wil aanraken van je af zult duwen.
Weer een ander denkt eerst te moeten verdienen wat hij graag wil. Als ik maar heel erg mijn best doe om alles goed te doen , om een lieve partner te zijn, om hard te werken enz. dan krijg ik misschien wel wat ik nodig heb.

Het is dus nog niet zo makkelijk om gewoon rustig en duidelijk aan te geven wat je verlangt. Er kleven risico’s aan. En die gaan we meestal liever uit de weg. Dat is jammer want daardoor blijf je hopen en wachten op iets wat niet komt, tenzij je een super inlevende partner hebt, of een partner die verlatingsangst heeft en jou alles geeft al voordat je het hebt bedacht, uit angst je kwijt te raken.
Het tegenovergestelde van wachten en verwachten , is eisen. “Ik wil die ring”, “Ik wil dat je zegt dat je van me houdt”,”Ik wil dat je me aanraakt”!En wel nu meteen!  De persoon die eist is bang, maar beseft dit meestal niet. Hij/Zij eist bevesting van de ander en het zal nooit genoeg zijn. De eigenwaarde gaat steeds meer afhangen van wat de ander je geeft in materiele zin, in woord en gedrag.

Hoe krijg jij wat je verlangt? Weet je uberhaubt wel wat je verlangens zijn of ben je vooral op de verlangens van de ander gericht?
Wat houd je tegen om er om te vragen?
Wat zijn jouw wensen voor onder de kerstboom?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *