Ivoren torens.

Onze dochter heeft haar eigen bedrijf opgezet , genaamd “Source events” . Ze wil door middel van lezingen en events spiritualiteit en wetenschap met elkaar verbinden. Een dapper initiatief , vind ik, want voor velen zijn dit twee begrippen die lijnrecht tegenover elkaar staan.
Zo hebben we ook allemaal wel eens gehoord dat mannen van Mars komen en vrouwen van Venus en dat ze elkaar daardoor niet kunnen begrijpen.
De reguliere en complementaire zorg gaat nog te vaak los van elkaar te werk. En theorie en praktijk ligt nogal eens ver uiteen terwijl de theorie de praktijk meestal aan moet sturen.
Wat is dat toch dat mensen in hun ivoren toren blijven zitten en niet kunnen samen werken?

Jaren geleden zat ik vol van al mijn nieuwe ontdekkingen op het gebied van spiritualiteit. In die tijd ging ik nog naar de kerk maar vond er niet wat ik zocht. Ik las veel , ontdekte mijn eigen gevoeligheid en bezocht een medium
alwaar ik een bericht van een overleden familielid kreeg.
Op een dag besloot ik de dominee uit te nodigen voor een gesprek. Hij leek me iemand met een ruime blik en ik wilde met hem sparren over andere inzichten op het leven.
Het ging niet zoals ik verwachtte. Om een lang verhaal kort te maken, de beste man waarschuwde me dat ik op moest passen dat ik niet gek werd van al die rare ideeën in mijn hoofd.
Ontgoocheld belde ik met het met medium waar ik inmiddels vaker contact mee had. Zij moest lachen toen ik het vertelde. “Dat begrijp je toch wel, je zaagt aan de poten van zijn stoel”, zei ze.
“Hij heeft een studie gedaan en hij gelooft in dat wat hij geleerd heeft en van huis uit ook al mee kreeg. Dit is zijn waarheid en die verkondigd hij elke zondag in de kerk”.
Ik begreep toen dat het zijn houvast in het leven was en dat het onveilig zou gaan voelen als hij zich in materie verdiepte die daar in zijn beleving haaks op staat.
Nu , jaren nadien, begrijp ik het beter en kan ik ook naar mezelf kijken.
In mijn eerste jaren als therapeut hield ik ook angstvallig vast aan mijn eigen denkbeelden. Ik moest ergens voor gaan staan om mijn werk te kunnen doen. Van mensen met andere ideeën werd ik onzeker.

Een arts die jarenlang gestudeerd heeft en daarbij niets over alternatieve zorg heeft meegekregen, gaat werken met dat wat hij geleerd heeft en als goed beschouwd. Hij/zij wil mensen beter maken en kan daarbij geen onzekerheid gebruiken. En ook geen alternatieven waar hij zelf geen weet van heeft. Heel begrijpelijk.
De alternatieve therapeut of arts heeft vaak weer veel kritiek op het reguliere en houd juist vast aan zijn eigen ervaringen en studie.
Hoe krijg je twee verschillende stromingen die elkaar eigenlijk heel goed zouden aanvullen bij elkaar?

Ik weet het niet, maar ik hoorde van de week zo’n mooi verhaal dat ik het graag wil delen.
De dochter van vrienden studeert o,a economie in Wageningen. Haar vader is ondernemer en heeft beide benen op de grond. De praktische kant van een bedrijf krijgt ze dus van huis uit mee en de theoretische kant leert ze op de universiteit.
Een bevriende aannemer van de familie vroeg aan het meisje of ze wat studenten bij elkaar kon krijgen om voor hem iets te onderzoeken over nieuw versus ver-bouw.
Op een dag zaten de aannemer en zijn zoon aan de ene kant van de tafel, het meisje en haar studiegenoten aan de andere kant.
Na een tijdje dacht het meisje: “Ze begrijpen elkaar niet”. De studenten kwamen met prachtige ideeën maar hielden geen rekening met bijvoorbeeld de kosten. En de aannemer wilde concrete plannen en cijfers.
Het meisje, nog maar 21 , greep in en begon te vertalen. Ze begreep hen namelijk allebei. En zo gingen ze toch naar elkaar luisteren en probeerden ze elkaar te begrijpen.
Misschien is dit een nieuw beroep in de toekomst. Vertalers en bemiddelaars die een brug kunnen slaan tussen twee verschillende werelden.

En soms maakt een mens noodgedwongen een brug voor zichzelf. De alternatieve therapeut die denkt alles zelf te kunnen oplossen qua ziekte , maar die alleen door een operatie gered kan worden zal zijn ideeën moeten bijstellen. En de reguliere arts die uitbehandeld is gaat ineens om zich heen kijken naar alternatieven die hem kunnen helpen.
We komen wel tot samenwerking al duurt het nog een tijd, maar ik ben optimistisch en probeer in ieder geval om mijn eigen deur open te houden en te onthouden dat we allemaal een stukje kennis van iets hebben maar dat het samenvoegen met andere stukjes de mensheid verder zal helpen.












Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *