Drama queen.

Je hebt vast wel eens gedacht ; “Wat een drama queen”! als iemand in de overtreffende trap met veel tranen verteld over iets naars dat haar is overkomen. Het is gedrag dat vooral bij vrouwen wordt gezien. Misschien sprak je het ook uit, of misschien herken je iets van jezelf in dit beeld.
Ik dacht het in ieder geval soms wel. Maar nu ik door mijn werk weet wat erachter zit, kijk ik er anders naar. Hoewel ik er buiten mijn werk nog wel eens de kriebels van krijg , voel ik nu ook mededogen.
De drama queen heeft dit gedrag nodig gehad in haar jeugd. Het was een schreeuw om aandacht , liefde en begrip.

Als niemand je pijn ziet, als niemand ziet wie je werkelijk bent en wat je nodig hebt, zoekt je geest een manier om toch te krijgen wat je wilt.
Dit wordt je “overleving” genoemd.
Het gaat om het gevoel dat het kind heeft bij de mensen waar het afhankelijk van is. Het wil niet altijd zeggen dat ouders echt hun kind niet zien of niets geven . Soms kunnen ouders hun gevoel voor het kind niet goed uiten of ze voeden op met strenge regels omdat ze denken daar het kind een diens mee te bewijzen.
Ieder kind is anders en de een is dus gevoeliger dan de ander en heeft meer bevestiging of bijvoorbeeld aandacht in de vorm van lieve woorden of een knuffel nodig.
Het kind voelt zich in ieder geval tekort gedaan en denkt dat het helpt om iets wat het voelt te overdrijven in woorden of gedrag. Tranen hebben misschien wel eens geholpen om toch op schoot te mogen en troost te krijgen. Het kind zal dit opnieuw inzetten bij een volgend verdrietig gevoel.
Het nare is dat ouders meestal gaan aanvoelen dat het gedrag overtrokken is en dat wekt op een gegeven moment irritatie op. Zeker als de ouder zelf al problemen heeft met het uiten van gevoel.
De kans is groot dat de woorden aansteller of drama queen gaan vallen.
Daardoor voelt het kind zich gekwetst en ziet zich genoodzaakt om nog meer uit de kast te halen. Ook zie je vaak dat deze kinderen gaan manipuleren of ze vertonen passief agressief gedrag. Ze pakken een of beide ouders terug of ze bespelen hun gevoel.
Het gevolg is een vicieuze cirkel van onbegrip.

Meestal is het zo dat de moeder hetzelfde gedrag vertoond en een voorbeeld was voor het kind dat hier gevoelig voor is. Je wordt geboren met een bepaalde aanleg. Je bent niet blanco zoals sommigen zeggen en je komt iets leren. Het kind met drama wil eigenlijk leren om te krijgen wat het nodig heeft door het aan zichzelf te geven. Oprechte emoties worden meestal door anderen serieus genomen tenzij de ander zelf een onvermogen heeft om met gevoel om te gaan. Het zal moeten leren dat de overtreffende trap een averechtse uitwerking heeft. Hoe langer dit gedrag bestaat hoe moeilijker het wordt om de confrontatie met zichzelf aan te gaan. Ze blijven vaak hangen in eigen gelijk en schuld schuiven naar de ander. Het is ook pijnlijk om onder ogen te moeten zien dat je gedrag mensen irriteert. Je voelt namelijk wel degelijk verdriet en pijn en al lijkt het voor een ander overdreven, zij voelt dat niet zo. Het voelt echt.


Het kost veel moed om in therapie te gaan en eerlijk naar jezelf te kijken.
Zou de moeder in therapie gaan na bijvoorbeeld een scheiding, omdat de partner niet meer met haar ernstige drama queen gedrag kan omgaan, dan zou dit niet alleen voor haar van groot belang zijn maar ook voor haar dochter die hierdoor haar eigen gedrag beter kan zien en kan leren dat het ook anders kan.
En het zou mooi zijn als de therapeut er met mededogen naar kan kijken en ook de vrouwenlijn in de familie onderzoekt. Want het is bijna altijd een doorgegeven patroon . In deze tijd zijn er veel dochters die hier gekomen zijn om het laatste stuk van slachtoffergedrag meester te worden. Hun drama gedrag is vaak slechts in lichte mate aanwezig. Zij zullen wegen zoeken om het patroon te doorbreken. En als dat lukt dan kunnen moeder en oma ook hun proces vervolgen. Een ingewikkeld verhaal , al met al. Maar patronen gaan door tot iemand het doorbreekt. Het gaat nooit over schuld, het gaat over ervaren en leren van alle emoties die het leven te bieden heeft.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *